Ιστορία

Η Ζάκυνθος ήταν γνωστή από τα προϊστορικά χρόνια. Ο Όμηρος την αναφέρει ως Υλήεσσα, δηλαδή ‘δασώδης’, ενώ η μυθολογία θέλει τους θεούς Άρτεμη και Απόλλωνα να τριγυρίζουν στο νησί γοητευμένοι από τις ομορφιές του. Η ιστορία της είναι μακραίωνη, με πολέμους, συμμαχίες, περιόδους ακμής και με μια σειρά κατακτητών που άφησαν τα σημάδια τους στον τόπο.

Κατά τη λεγόμενη Υστεροελλαδική ή Μυκηναϊκή εποχή, δηλαδή περίπου από το 1550-1100 π.Χ., Αρκάδες από την ηπειρωτική Ελλάδα εμφανίστηκαν στη Ζάκυνθο και την εποίκισαν. Κατά τη μυθολογία, ο γιος του Δάρδανου, βασιλιά της Τροίας, Ζάκυνθος, φτάνει το 1470 π.Χ. στο νησί με πλοία και άντρες, ιδρύει πόλη και δίνει το όνομά του τόσο στην πόλη όσο και στο νησί.

Κατά τον πόλεμο των Λακεδαιμονίων και Αθηναίων (455 π.Χ.), οι κάτοικοι της Ζακύνθου δέχονται τις πιέσεις των Λακεδαιμονίων, ενώ κατά τον Πελοποννησιακό Πόλεμο (430 π.Χ.) συμμαχούν με τους Αθηναίους. Μετά τον Πελοποννησιακό Πόλεμο ο Λύσανδρος καταλύει το δημοκρατικό πολίτευμα και εγκαθιστά στο νησί ολιγαρχία (404 π.Χ.).

Το 307 π.Χ. η Ζάκυνθος ξαναγίνεται δημοκρατία με επικυριαρχία των βασιλέων της Μακεδονίας. Την ανεξαρτησία της κατέλυσε προσωρινά ο Φίλιππος Ε΄ της Μακεδονίας κατά τη διάρκεια του Συμμαχικού Πολέμου, το 217 π.Χ., όταν έπλευσε ο ίδιος με στόλο στο νησί. Το 191 π.Χ. το νησί καταλήφθηκε από τους Ρωμαίους.
Από τους χρόνους του Μεγάλου Κωνσταντίνου, η Ζάκυνθος χάνει την ανεξαρτησία της και υπάγεται στην άμεση κυριαρχία των βυζαντινών αυτοκρατόρων μέχρι το 1185 μ.Χ., όταν ιδρύεται η Παλατινή Κομητεία Κεφαλληνίας και Ζακύνθου. Στη διάρκεια των βυζαντινών χρόνων λεηλατείται από πειρατές και Βάνδαλους. Τα χρόνια 1185-1479 μ.Χ. χαρακτηρίζονται ως εποχή των Κομητών. Το 1479 μ.Χ. καταλαμβάνεται από τους Τούρκους, οι περισσότεροι κάτοικοι της Ζακύνθου εξοντώνονται και το νησί ερημώνεται.
Οι Ενετοί την κυριεύουν το 1480 μ.Χ., όταν οι Τούρκοι την παραχωρούν στην Βενετία με πληρωμή. Η Ενετοκρατία (1484-1797) εμπλούτισε το ζακυνθινό πολιτισμό και οργάνωσε το νησί σε πολιτεία. Μετά τη διάλυση της Ενετικής Πολιτείας από τον Ναπολέοντα, η Ζάκυνθος και όλα τα Ιόνια νησιά καταλαμβάνονται από τους Γάλλους.
Στις 31/10/1798 οι σύμμαχοι Ρώσοι και Τούρκοι κυριεύουν τα Επτάνησα και δημιουργείται η Ιόνιος Πολιτεία. Το 1800 η Ζάκυνθος αποτελεί μέρος της αυτόνομης ομοσπονδιακής Πολιτείας, υποτελούς στην Υψηλή Πύλη, δηλαδή υπό την κατοχή της Ρωσίας. Με τη συνθήκη του Τιλσίτ στις 8/7/1807 ο αυτοκράτορας Αλέξανδρος της Ρωσίας παραχωρεί τα Επτάνησα στους Γάλλους.

Οι Άγγλοι την καταλαμβάνουν στις 20/9/1809 και το 1815, με συνθήκη των Μεγάλων Δυνάμεων, τα Ιόνια Νησιά αποτελούν ενιαίο, αυτόνομο, ελεύθερο και ανεξάρτητο κράτος υπό την προστασία της Α. Βρετανικής Μεγαλειότητας και των διαδόχων της. Οι Άγγλοι φρόντισαν για τον εκσυγχρονισμό της διοίκησης, για τη δημόσια υγεία και για την κατασκευή δημόσιων έργων.

Το 1863 η Βουλή της Επτανήσου κηρύσσει την ένωση με την Ελλάδα και η Μεγάλη Βρετανία αρχίζει διαπραγματεύσεις που καταλήγουν στην προσάρτηση των Ιονίων νήσων στην Ελλάδα και την υπογραφή της Συνθήκης των Παρισίων στις 21 Μαΐου 1864, οπότε και υψώθηκε οριστικά η ελληνική σημαία στο νησί.