Πολιτισμός

Στο νησί καλλιεργήθηκαν κι αναπτύχθηκαν όλες οι μορφές της τέχνης. Γι’ αυτό και η Ζάκυνθος δίκαια ονομάστηκε Φλωρεντία της Ανατολής.

Το θέατρο με την επήρεια των Ιταλών γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη ήδη από το 15ο αιώνα. Το 18ο αιώνα το ζακυνθινό θέατρο δέχεται μεγάλη επιρροή από το κρητικό. Το 1870 χτίζεται το δημοτικό θέατρο ‘Φώσκολος’, όπου δίνουν αξιόλογες παραστάσεις ελληνικοί και ιταλικοί θίασοι με μεγάλη επιτυχία.
 
Η σάτιρα στις Ομιλίες, ένα είδος λαϊκής επιθεώρησης, βρίσκει μεγάλη απήχηση στο λαό. Οι Ομιλίες έχουν τις ρίζες τους στην περίοδο της Ενετοκρατίας, όταν η ανάγκη της σάτιρας των ξένων και του τρόπου ζωής των αρχόντων του νησιού εκφράζονταν μέσα από αυτοσχέδιες παραστάσεις περιπλανώμενων ηθοποιών.
 
Η ζωγραφική στη Ζάκυνθο επηρεάστηκε από την Ιταλική Αναγέννηση. Σημαντικό ρόλο έπαιξαν οι Βενετοί, που επενέβησαν δημιουργικά στη διαμόρφωση της ζακυνθινής τέχνης, καθώς και αρκετοί Κρητικοί που κατέφυγαν στο νησί, οι οποίοι συνέδεσαν την ιταλική τέχνη, την ανθρωποκεντρική προοπτική του χώρου της Αναγέννησης, την ανατομία του σώματος με το εκκλησιαστικό ορθόδοξο πνεύμα.
 
Η μουσική κυλάει στις φλέβες των Ζακυνθινών. Η επίδοση τους στην τέχνη αυτή άρχισε από τα πανάρχαια χρόνια, τότε που λατρευόταν στο νησί ο θεός της μουσικής, Απόλλωνας. Στην αρχαιότητα οι Ζακυνθινοί πάνω σε αρμονίες δωρικές, φρυγικές ή λυδικές τραγουδούσαν τα ομηρικά άσματα. Τον καιρό της Ενετοκρατίας αναπτύχθηκε η ζακυνθινή καντάδα, που φτάνει ως τις μέρες μας. Η πρώτη μουσική σχολή στην Ελλάδα ιδρύθηκε μόλις το 1815 στη Ζάκυνθο, που υπήρξε γενέτειρα μεγάλων μουσικών με διεθνή αναγνώριση.
 
Η πνευματική ζωή στο νησί όσον αφορά την πεζογραφία και την ποίηση ήταν ιδιαίτερα αξιόλογη. Η πρώτη Ελληνική Ακαδημία ιδρύθηκε στην Ζάκυνθο το 16 αιώνα και ακολούθησαν πολλοί πνευματικοί σύλλογοι και ιδρύματα. Άλλωστε είναι γνωστό ότι η Ζάκυνθος είναι η πατρίδα του εθνικού μας ποιητή Διονύσιου Σολωμού, του Ανδρέα Κάλβου, του Ούγκο Φώσκολου, του Γρηγόριου Ξενόπουλου και πολλών άλλων.