Γαστρονομία

Η Ζακυνθινή κουζίνα βασίζεται κυρίως στη Μεσογειακή κουζίνα, με κύριο χαρακτηριστικό την ευκολία και την απλότητα των συνταγών της. Τα τοπικά φαγητά έχουν βαθιά στο χρόνο τις ρίζες τους ενώ βασίζονται στο ελαιόλαδο, την ντομάτα, το σκόρδο, το λεμόνι, και τα αρωματικά χόρτα. Τα τρόφιμα που καταναλώνονται είναι κυρίως φυτικά, ενώ τα ψάρια και τα κρέατα χρησιμοποιούνται σε μικρές ποσότητες. Συγκεκριμένα, οι κυριότερες πτυχές αυτής της Ζακυνθινής διατροφής περιλαμβάνουν υψηλή κατανάλωση ελαιολάδου, οσπρίων, ανεπεξέργαστων κυρίως δημητριακών, φρούτων, λαχανικών, μέτρια κατανάλωση γαλακτοκομικών προϊόντων, όπως το τυρί και το γιαούρτι, μέτρια έως υψηλή κατανάλωση των ψαριών, και χαμηλή κατανάλωση κρέατος.

Η επίδραση της Ιταλικής κουζίνας είναι δεδομένη αφού για πολλά χρόνια τα Επτάνησα ήταν το σταυροδρόμι του Δυτικού και του Ανατολικού πολιτισμού, και η Ζάκυνθος για αιώνες ήταν τμήμα της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας της Βενετίας. Επίσης, η μικρή χρονική περίοδος της Γαλλικής κατάκτησης της Ζακύνθου επί Ναπολέοντα έχει επηρεάσει τις γευστικές συνήθειες των κατοίκων. Τα ονόματα των συνταγών είναι βασικά ελληνικά υπάρχουν όμως και αρκετές συνταγές με ιταλικά ονόματα.

Έτσι η Ζακυνθινή γαστρονομία χαρακτηρίζεται από τις επιδράσεις της ιστορίας, τις ανάγκες των κατοίκων, τις διάφορες συγκυρίες, και τις δυνατότητες της τοπικής γης, η οποία λόγω του πολύ καλού κλιματος και του εύφορου εδάφους που διαθέτει παράγει πολύ νόστιμα προϊόντα.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε και το ντόπιο κρασί "Βερντέα" με το κεχριμπαρένιο χρώμα και την εξαιρετική ποιότητα. Το κρασί αυτό φθάνει ακόμα και τους 14 βαθμούς, και δεν προκαλεί πονοκέφαλο.